Innovatie kan niet op een regering wachten.
“We worden welvarender door slimmer te worden”. Het lijkt een cliché. Innovatieve start ups in onze stad bevestigen het elke dag dat het klopt. Nu we vertrouwd zijn met rendabele zonnepanelen op onze daken, komt een Brussels bedrijf op de proppen met compacte windmolens die je in de stad op de daken kan plaatsen: zonder wieken, zonder schaduwslag, zonder trillingen en zonder lawaai. Amper 1,5 meter hoog. Niet hoger dan een schoorsteen. 100% duurzame energie. “Als er geen zon is, waait het wellicht” moeten ze gedacht hebben. Windenergie lag niet voor de hand in een stedelijke omgeving. Maar innovatie loont.
Brussel ja, Brusselaars nee. Tramangst in de Vlaamse rand
Het is en blijft een bizarre vaststelling; die angst voor de stad. De Standaard van 13 januari titelde: Waarom de N-VA de tram naar Brussel liever niet ziet komen: “Wij gaan naar Brussel, maar wie komt er dan allemaal naar hier?” In het artikel werd meer uitleg gegeven bij de beslissing van Vlaams minister voor mobiliteit Annick De Ridder om de sneltram tussen Willebroek en Brussel te schrappen. Te veel lokaal protest, te weinig draagvlak, zo blijkt, in gemeentes zoals Meise en Londerzeel…
Verdubbeling btw op meeneemmaaltijden riskeert jobs te kosten
Arizona doet een ‘Lafferke’. Maar wel op kap van de stad.
Waarover gaat de verdubbeling van de btw op meeneemmaaltijden (van 6% naar 12%)? Er wordt wat lacherig gedaan over het verschil in btw tussen een diepvriespizza (6%) en een verse pizza (12%) in de supermarkt. Maar dat is niet de inzet achter de verhoging. De inzet is de delivery-economy in onze steden. “Derrière cette petite ligne budgétaire, c’est tout le modèle de la livraison qui vacille” was de eerste reactie, à chaud, van Amid Faljaoui in zijn Chronique économique op Musiq3 op 26/11/2025. In De Tijd van 25/11/2025 zeggen horeca-uitbaters: “Afhaalmaaltijden waren (na corona) het radeertje in het systeem dat maakte dat we winstgevend kunnen werken”.
18 december: Vandaag vier ik mijn stad van aankomst
Vandaag is het Dag van de Migrant (18 december). Niet Wereldvluchtelingendag (20 juni). Maar Dag van de Migrant. Niet de dag waarop de Verenigde Naties wijzen op de internationale verantwoordelijkheid om vluchtelingen op te nemen, op de nood aan humaan opvangbeleid. Daar valt veel over te zeggen. Dat staat onder druk. Maar op de Dag van de Migrant gaat het over de meerwaarde van migratie voor de economie, de vooruitgang en innovatie, de samenleving en cultuur.
Bijzondere Commissie Metro 3: wat hebben we tot dusver geleerd?
In september kwam het Rekenhof voor de dag met een vernietigend rapport over de aanpak van Metro 3. In het Brussels Parlement roken de partijen bloed. Er zijn zware fouten gemaakt en die moeten we blootleggen, was de algemene teneur. Maar na vier dagen hoorzittingen kan ik maar één tussentijdse conclusie trekken: we hadden dit veel vroeger moeten doen. In vier zittingen is de noodzaak van een metro nog nooit zo duidelijk aangetoond, en is de aanpak — alvast tot aan de aanbesteding van Noord–Bordet (ik kom daarop terug) — normaal verlopen.
Vrede, geld en andere zorgen
Op 5 december vindt de WK-loting plaats, in Washington. Daar zal de FIFA ook voor de eerste keer de FIFA Peace Price overhandigen. Aan een “individu dat uitzonderlijke handelingen heeft gesteld voor de vrede en zo bijgedragen heeft aan het verenigen van de mensen over de wereld”.
Hebben we meer of minder stad nodig om de planeet te redden?
De betonstop — en zeker het recente rechterlijk bevel in Brussel — roept meer debat op dan we vermoeden. Er is een debat over eigendomsrecht uiteraard, over rechtszekerheid voor investeerders, over “Nimby” en “Yimby”, maar vooral over de kernvraag: welk klimaatbeleid willen we eigenlijk? Moet er méér of juist mínder stad komen in de strijd tegen de klimaatopwarming? Hoe meer mensen dichtbevolkt op elkaar leven, hoe meer ruimte voor natuur en biodiversiteit buiten de stad. Hoe meer economische activiteit en productiviteitswinsten door innovatie in en rond onze steden, hoe meer we de buitengebieden ongerept laten. Is het ‘eenvoudig leven’ in het groen, in harmonie met de natuur, niet iets voor groene romantici. De groene realiteit heeft misschien eerder nood aan verdichting van de stad? Aan meer stad?
Het Belgisch voetbal kraakt. De supporter betaalt de prijs
Het was geen fraaie week voor het Belgisch voetbal. Maar wie vooral de klappen krijgt, zijn de supporters. Eerst was er het DAZN-fiasco. De Britse sportzender had de uitzendrechten voor het Belgisch voetbal gekocht voor 84 miljoen euro per seizoen, maar besloot dat contract eenzijdig op te zeggen omdat ze een deel van de rechten niet doorverkocht kreeg aan Belgische telecomproviders. Een kroniek van een aangekondigde dood. In Frankrijk had DAZN al eerder exact hetzelfde kunstje vertoonde… Met de Belgische fan als collateral damage.
Coliving als toekomst van wonen: van grijze zone naar echte oplossing
Brussel staat de komende jaren, naast de woontekorten die er vandaag de dag al zijn, voor een nieuwe grote woonuitdaging omwille van de veranderende levensvormen. Dat is de belangrijkste conclusie uit recente studies over coliving en cohousing. Terwijl sommige beleidsmakers zich blindstaren op het aantal inwoners, voltrekt er zich in stilte een structurele verschuiving: steeds meer mensen leven alleen, in kleinere huishoudens of in flexibelere gezinssituaties.
De Mondriaan van het stedelijk en landelijk liberalisme
In Nederland wint D66 en houdt de VVD stand. In eigen land laait de discussie D66/VVD weer op. Er zijn zoveel factoren die meespelen in Nederland en die voor ons Belgen moeilijk te vatten zijn.