Stedelijk liberalisme begint met vertrouwen in scholen, en dus ook in het OCB
Wie vandaag spreekt over het Nederlandstalig onderwijs in Brussel, heeft het over een verhaal van groei, emancipatie en bewust gekozen vooruitgang. Dat succes is niet toevallig. Het is het resultaat van beleidskeuzes, van mensen op het terrein, en van instellingen die meebewegen met de stad.
Een van die instellingen is het Onderwijscentrum Brussel (OCB). Wat ooit begon als een bundeling van losse initiatieven, groeide uit tot een professioneel kenniscentrum dat scholen, leerkrachten én ouders ondersteunt in onze complexe, grootstedelijke context.
Ik heb het wat gehad: iedereen, ook Brihang, woont waar hij wil.
In een documentaire doet Brihang een opvallende uitspraak. Na negen jaar in Brussel kondigt hij aan dat hij in Brugge een huis gaat bouwen, dichter bij zijn ouders en zus. Op zich niets bijzonders: duizenden Vlamingen en Walen keren na verloop van tijd terug naar hun vertrouwde netwerk buiten de stad. Toch voelt de rapper blijkbaar de behoefte om zijn keuze te verantwoorden: “Ik twijfel of Brussel een plek is om kinderen op te voeden”. Lap! Dat komt aan bij Brusselaars. “De ruwheid waar ik altijd schrik voor had, is nu heel zichtbaar, en misschien zie ik dat pas omdat ik kinderen heb.”
Over stedelijk liberalisme. “Als Huizinga het zegt …”
In een prachtige lezing uit 1935 bekritiseerde de Nederlandse cultuurhistoricus Johan Huizinga een veelvoorkomend gebruik onder intellectuelen: het smoren van elk debat door begrippen te bezoedelen. Hij pleitte voor een grote schoonmaak, zodat kernbegrippen opnieuw exact betekenen wat hun auteurs ermee bedoelen. “Zodat men bijvoorbeeld ‘liberaal’ weer kan gebruiken als ‘dat wat een vrij man waardig is’. En over het met alle zonden beklede begrip ‘Bourgeois’ zei hij: Zou men niet ‘burgerlijk’ eenvoudig kunnen opvatten als ‘al wat tot het stedelijk leven behoort’?”
We worden rijker door slimmer te worden
De Amerikaanse economiste Deidre McCloskey – nooit verveeld voor wat scherpe stellingen – staat er op om het niet langer over kapitalisme te hebben als de drijvende kracht achter de westerse en wereldwijde toename in welvaart de afgelopen twee eeuwen. Nee. Niet ‘kapitalisme’, maar ‘innovisme’ is de juiste term. Of beter nog: ‘market tested betterment’. We worden rijker en welvarender, niet door harder te werken, maar door slimmer te worden (zie daarvoor Deidre McCloskey, Bourgeois Equality. How ideas, not capital or institutions, enriched the world; Deirdre McCloskey on Innovation).
Er is niets heldhaftigs aan taalheldenklassen
Het lijkt stilaan een patroon te worden bij N-VA-ministers van Onderwijs: ingrijpende taalplannen lanceren precies op het moment dat het onderwijsveld niet aanwezig is om weerwerk te bieden. Ook de laatste plannen om de kennis van het Nederlands bij kinderen op te krikken roepen bij mij grote vragen op. En ik sta daarin niet alleen: verschillende onderwijsexperts en onderzoekers uiten dezelfde bezorgdheid.
Hoog tijd dat het algemeen belang primeert boven het eigen belang
Homepagina Hoog tijd dat het algemeen belang primeert boven het eigen belang (door Imane Belguenani) Een jaar geleden legde ik de eed af als Brussels parlementslid. Vandaag blik ik terug op het afgelopen jaar en de situatie waar we ons in bevinden. Want het kloppend hart van onze democratie in Brussel lijkt hartritmestoornissen te hebben. Het […]