Opinie van Kurt Deswert (Gemeenteraadslid in Sint-Lambrechts-Woluwe) en Imane Belguenani (Brussels parlementslid voor Open Vld).

Het is en blijft een bizarre vaststelling; die angst voor de stad. De Standaard van 13 januari titelde: Waarom de N-VA de tram naar Brussel liever niet ziet komen: “Wij gaan naar Brussel, maar wie komt er dan allemaal naar hier?” In het artikel werd meer uitleg gegeven bij de beslissing van Vlaams minister voor mobiliteit Annick De Ridder om de sneltram tussen Willebroek en Brussel te schrappen. Te veel lokaal protest, te weinig draagvlak, zo blijkt, in gemeentes zoals Meise en Londerzeel…

Burgemeester van Londerzeel Nadia Sminate stelde: “Het is misschien niet politiek correct, maar het mag weleens gezegd worden: het probleem wordt alleen maar groter. Daarom staat een groot deel van onze inwoners niet te springen voor die tramlijn. Ze voelen de druk van Brussel nu al, en met de tram zou die druk alleen maar toenemen.”

Nu, wat houdt die druk van Brussel juist in? De woningprijzen nemen blijkbaar toe. Tja, dat lijkt ons eerder logisch. Huizen werden in Vlaanderen vorig jaar 3,7% duurder, appartementen 4,1 procent. Er bestaat effectief een druk op de immobiliënmarkt, die wordt aangejaagd door inflatie, een tekort aan nieuwbouwwoningen en sociale huisvesting, maar bijvoorbeeld ook door de groei van het aantal alleenwoners.

Voor wat Londerzeel betreft; wie koopt die huizen daar eigenlijk? Uitgeweken Brusselaars? Ongetwijfeld. Londerzeel ligt nu eenmaal op een boogscheut van de hoofdstad. Circa 20% van de werkende inwoners van de gemeente verdient volgens een mobiliteitsstudie uit 2018 hun brood in Brussel.

Het is misschien nuttig eens in te zoomen op die mensen, die druk op de Londerzeelse huizenmarkt uitoefenen. Want wie zijn dat juist? Wel, het zijn mensen die kapitaalkrachtig genoeg zijn om een huis van 400.000 euro (gemiddelde huisprijs in Londerzeel in 2025) te kopen of een appartement van gemiddeld €317.000… Sukkelaars zijn dat niet… Als het uitgeweken Brusselaars zijn, is de kans trouwens vrij groot dat ze degelijk tweetalig zijn. Zo zit de economie in Brussel immers ineen. Wie in Brussel hogerop klimt, heeft dat vaak aan zijn meertaligheid te danken. Brussel exporteert al jaren zijn middenklasse naar de rand…

REDUCTIO AD ALLOCHTONUM

Maar wat ons vooral interpelleert is de vraag “Wie komt er dan allemaal naar hier…?” uit het artikel. Laat ons een kat een kat noemen. Mevr. Sminate wil misschien ‘niet politiek correct’, maar ze begeeft zich wel op een heel gladde helling. Vroeg of laat beland je in dit soort discussies toch altijd weer in een ‘reductio ad Allochtonum’…

Daar moet je als politicus toch wel tegenin durven gaan. Of je achternaam nu De Ridder is of Sminate. Althans, daar zóu je als politicus tegen in móeten gaan als je een inclusieve maatschappij wil creëren. Het volstaat dan niet om alleen maar met je eigen achtergrond te zwaaien…

Een reductio ad ratio lijkt in deze 1000 maal nuttiger en relevanter. 1 op de 5 werkende Londerzelenaars gaat dus haar of zijn salaris in Brussel verdienen, ergert zich ongetwijfeld regelmatig dood aan de alsmaar toenemende files, maar keert ’s avonds terug met haar of zijn in Brussel verdiende loon om daar in Londerzeel belastingen op te betalen. De baten zijn voor Londerzeel. Het is hen ook absoluut gegund. Maar feit is wel dat Londerzeel en haar inwoners maximaal profiteren van die ligging vlakbij de Europese, Belgische en Vlaamse hoofdstad. Waar meer en diversere jobs te vinden zijn en waar de lonen nog steeds een pak hoger liggen dan elders in het land.

De lusten wil Londerzeel dus wel, maar de lasten; dat is een ander verhaal… Nochtans zijn files en tijdverlies ook lasten. Intussen stijgen de woningprijzen in Londerzeel gestaag verder, met of zonder tram.